Jeroen Efraïm heeft een eigen media productiebedrijf.

Mijn rechterachterband maakt lawaai door scheve slijtage. Of ik veel alleen in de auto zat? Het gewicht is dan niet goed verdeeld waardoor de band verkeerd slijt. Ik rij voornamelijk alleen of met een kind achter mij, wat nog meer gewicht links brengt. Zelf ben ik inmiddels behoorlijk zwaar dus dat de auto scheef hangt begrijp ik wel.

Vroeger kon ik eten wat ik wilde. Vette happen, kroketten, gevulde koeken, appeltaart met slagroom en volle borden met eten. Schep nog maar een keertje op…. Restaurants met onbeperkt spareribs of Indisch buffet verdienden niet veel aan mij. Een extra stukje vlees was altijd welkom. Nu lijkt het of ik alleen ongezond at, maar dat deed ik erbij. Ik at vooral veel. En ik verbrandde blijkbaar ook veel want ik kwam geen grammetje aan. Strak in het vel en met een sixpack. Ook toen ik rolstoeler werd. Nou ja de sixpack was niet meer zichtbaar, maar van vet konden we niet spreken. Vroeger.

Hoe het is gekomen weet ik niet, hoe ik het weg krijg evenmin. Is het de schuld van stoppen met roken, of van heel veel sporten en niet aftrainen, van ouder worden…. Ook dat weet ik niet. Het begon gewoon. Onsje voor onsje. Het buikje was er het eerst. En het buikje is inmiddels een buik! Een lekker kussen vinden de kinderen.

Als de garage het kenteken van de auto vraagt weet ik dat altijd meteen. Daar heb ik een ezelsbruggetje voor. De kinderen hebben dat verzonnen en we lachen er nog steeds om: PZ-DB. Het is een schrale troost dat mijn te grote buik door de kinderen wordt geliefkoosd.