Op SpinalNetExtra lees je columns van Jeroen Ephraim, programmamaker en Hans Slootman, revalidatie-arts. Deze keer een kijkje in het leven van Jeroen.

Het is zo godvergeten heet op dat eiland in Kroatië. De temperatuurmeter in de auto met eerder op de dag 43˚C. Echt iets voor een dwarslaesie: temperatuurhuishouding overhoop en dan het kwik naar ongekende hoogte.

Gelukkig staat onze tent aan de zee en rij ik zo het water in. De rotsen zijn zo scherp dat mijn banden diepe groeven vertonen. Het wachten in op de eerste lekke band. Uit het water brandt de zon zoutkristallen op mijn huid.

Ik ben al weer heet als het volgende probleem zich aandient: ik moet naar de WC. In de tent staat de toilet(klap)stoel al klaar. Als er geen aangepast sanitair is moet je zelf oplossingen zoeken. Het is alleen te warm in de tent en daar hebben we geen oplossing voor.

Ik kan het uitstellen tot ’s-avonds en omdat het nog steeds ongelooflijk heet is besluit ik buiten te gaan zitten. Het is lang geleden dat ik mij buiten ontlastte: ik liep toen nog na het afvegen. In die tijd kon ik echter een rustig plekje zoeken.... nu mag ik voor de tent met als enige afscherming een boom. Nood breekt wet of in dit geval vragen de omstandigheden om een grote mate van aanpassingsvermogen van mij.

En zo zit ik buiten te poepen. De buren doen net of ze niets zien. Het enige zuchtje wind komt uit mijn achterste. Na afloop krijg ik wat emmers koud zeewater over me heen als beloning voor mijn buiten gewone buiten actie.